Zevenheuvelenloop; gerend, geknald!

Mijn eerste hardloopkilometers rende ik vijf maanden eerder. Ik rijd Nijmegen binnen, het regent en waait hard: typisch Nederlands herfstweer. Mijn meeste trainingskilometers waren in de zomer, ook bij de Eindhovense Estafette Marathon was het stralend blauw en zonnig. Achja, streven is de Zevenheuvelenloop lekker uitlopen.

Toch wil ik binnen de 90 minuten rennen. Dan mag ik  van mezelf de tijd in mijn medaille laten graveren. Het duurt lang voordat mijn startvak opengaat. De winnaar is al bijna een half uur binnen en al lang en breed gehuldigd waneer de laatste duizend van de 35.000 hardlopers de Groesbeekse weg op mogen.

Vals plat, maar het het prima. de eerst vier kilometer rechtdoor. Nijmegen uit, lichtjes omhoog bomen met een oranje-rood bladerendek omringen me. “Rechts lopen, links inhalen”, een andere hardloper loodst me door de meute. Tempo zit er goed in, Runkeeper is ingesteld op 5:50 min/km.

De zevenheuvelenweg met twee mantra’s

Inhalen vergt concentratie. Wanneer we na de golfbaan linksaf de Zevenheuvelenweg opdraaien, zie ik de eerste echte heuvel. Rug rechthouden, kortere passen, is mijn mantra omhoog. Bergaf laat ik de zwaartekracht z’n werk doen, en vergroot ik juist mijn stappen.

Doeltempo is 5:50 min/km

Het tempo houd ik prima vol. Na tien kilometer loop ik nog steeds op mijn doeltempo. Het houdt niet over, maar exact 5:50 min/km. De heuvels voel ik in mijn benen. Maar gelijktijdig weet ik, de 90 minuten moet ik kunnen halen.

De meeste heuvels heb ik achter me gelaten en ik weet, de laatste kilometers zijn bergaf. Dan moet ik mijn snelheid vast kunnen houden. Maar het is zwaar. Hoe dichter bij de finish, hoe moeizamer ik ren. Eigenlijk wil ik een tandje terugnemen, maar in een wedstrijd krijg je maar een kans. En ik wil echt bekaf zijn bij de finish.

Euforie: met armen omhoog over de finish

Ik houd m’n tempo zo hoog mogelijk. Ik weet dat ik binnen het uur en dertig minuten zal lopen. Gedachten dat ik wel rustig aan kan doen, blok ik. Ik wil niet inzakken, ik moet rennen en genieten. Van de mensen aan het parcours, de muziek van de sambatrommels. Van de laatste meters over de Groesbeekseweg richting de finish. Euforie, met beide armen hoog ren ik over de finish, mijn officiële eindtijd 1:25:50 is subliem!

Zo trot op de medaille die ik na de Zevenheuvelenloop krijg omgehangen.
Ik ben zóoo trots op mijn medaille van de Zevenheuvelenloop.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *